تراژدی‌هایی برای چند لحظه ... کو عقل بینا کدام روح شنوا؟

 مرگ ِ انسانیت، محاقِ مسلمانی؛ جسدهایی که به هوا پرتاب می‌شوند...
در دنیای دونالد ترامپ‌ها و بنیامین نتانیاهوها که  بی‌هیچ ابایی جنایت می‌کنند، آدم می‌کشند و در برابر عدسی‌ها سرمستی می‌کنند. در دنیای سکوت و کرنش و خفت دولت‌های اسلامی که از مسلمانی، تنها و تنها اختلاف بر سر اعلام عید فطر برایشان مانده. در دنیای آزادی که حقوق بشر ثمره‌اش صرفاً شعارهای صد من یک غاز روی بیلبوردهاست، باید هم بدن مردم غزه با هر انفجار ده متر به هوا پرتاب شود و کک کسی نگزد که این‌ها انسان‌اند. ما جایی از تاریخ ایستاده‌ایم که تاریخ مصرف تراژدی و سوگ‌نامه نهایتاً چند ثانیه است؛ هر کداممان سریع صفحه گوشی خود را اسکرول می‌کنیم که مبادا بفهمیم در چه دنیای وحشتناکی زندگی می‌کنیم؛ دنیایی که کاش لااقل قانون جنگل در آن حاکم بود. و کاش آن‌قدر شرافت داشته باشیم که حداقل فریاد بزنیم؛ تاوان سکوت در برابر چنین کشتاری را فقط خدا می‌داند...

اللَّهُمَّ إِنَّا نَشْکو إِلَیْک فَقْدَ نَبِیِّنَا وَ غَیْبَهَ وَلِیِّنَا وَ کثْرَهَ عَدُوِّنَا وَ قِلَّهَ عَدَدِنَا وَ شِدَّهَ الْفِتَنِ بِنَا وَ تَظَاهُرَ الزَّمَانِ عَلَیْنَا..


http://www.alnujaba.ir
@alnujaba

https://eitaa.com/alnujaba